Yolculuğumuza devam ediyoruz.. :)
Saat 11 gibi ekranlarda uçağımın kapı numarası beliriveriyor ve beni bir heyecan kaplayıveriyor.. Nasıl bi heyecan hiç sormayın.. Kapımın olduğu tarafa gidip bekliyorum. Çevreye bakıyorum ama 1 tane bile Türk yok,Allah'ım yardım et diye dua ediyorum ki,Şangay'a indiğimde yardım isteyebileyim. Çünkü İngilizce bilmiyorum ve nasıl bir yol izleyeceğim hakkında fikrim yok hava alanında..Gerçi abim bana kolaylık olsun diye şöyle bi yol izledi..
Ama genede gözlerim bir Türk aradı.. Kapılar henüz açılmadığı için öyle dolaşıyordum etrafta ki 2 tane genç çocuk gözüme ilişti..Yavaşca yanlarına gidip :) " Merhaba,Çin'e mi yolculuk acaba ? " "EVET" cevabı ile nasıl mutlu oldum anlatamam..Onlardan yardım istedim,onlarda bana eşyalarını bırakıp (emanet dükkanıyım sanki :) ) gezmeye gittiler.. :/
Uçağın servisi geldi bizim veletler hala gelmedi,mecburen bavullarının üzerinde ki isimlerini anons yaptırdım ve eşyalarını kapıdaki görevlilere emanet ettirdim..
Uçağım THY ve Air China ortaklığında uçacak.. Ben uçağımda Air China yazacak sanmıştım ama THY ymış :D
Olsun baya memnun kaldım uçaktan ;)
Vee uçağıma doğru servis ilerliyor...
Heyecanım kat be kat arttı artık.. Evet servisten indiğimizde toplu halde uçağa doğru yürümeye başladık..Aynı filmlerde ki gibi merdivenlerden çıkarken gözlerimden yaş akmaya başlamıştı bile..
Mutluluktan..
Ne harika bir duygu,insanın hayalinin gerçekleşiyor olması ...
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder